راه رفتن اروین

دیروز ١٥ بهمن بالاخره با میل خودت راه رفتی آی قربونه قدمات .چه ذوقی میکنی و جه با سرعت را میری البته دو سه قدمو ١ماهی بود مینداختی اما الن میدویی.

از بودنت برایم عادتی ساختی که بی تو بودن را باور ندارم

چه خوب شد که به دنیا آمدی و چه خوب تر شد که دنیای من شدی

همیشه بدان که تا بیکران عشق عاشقانه دوستت دارم

قدم قدم راه رفتنت مبارک

دیگه روز به روز شیطونتر میشی و خرابکاریهات بیشتر.در کابینتا رو از دستت با کش بستم.عاشق قناریا شدی و با ماهیها هم حرف میزنی وقتیم بابایی مییاد کلا سر پا نگهش میداری و امون نمیدی لباسشو در بیاره کلیم خودتو براش لوس میکنی