دنیای این روزای شاهزاده ی کوچولویم

اول از همه ١٦ ماهگیت مبارک پسر بی نظیرم. روزها در پی هم میگذرند و تو روز به روز بزرگتر ،بی نظیرتر، شیطونتر و البته لاغرتر میشی و من روز به روز این احساس قشنگ مادر بودن رو حس میکنم و این حس را دارم که مادر بودن سخت ترین کار دنیاست.این ماهی که گذشت سخت ترین ماهی بود که تو این ١٦ ماه داشتیم . تب کردی،سرما خوردی،برای اولین بار فهمیدی که و قتی میگیم جاییت اوف میشه یعنی چی(پات سو خت)خیلی گریه میکنی و به یکی که گیر دادی دیگه تموم شد اون دیگه حق دستشویی رفتنم نداره. از جمله این افراد ثمین،مبین،بابا بزرگ،بابا و عمه هستن.

از تلفن حرف زدنت بگم که با موبایل راحتتری و میگیری دم گوشت با فرهنگ لغت خودت میحرفی. عاشق کالسکه ات هستی و وقتی بعد کلی گشتن میخواییم از تو کالسکه بر داریمت کلی گریه میکنی.وقتی عصبانی میشی کلی مامانو میزنی.وقتی سوال میکنیم با خنده جواب بله خیر رو با سرت میدی. با خو خو کردن ما رو میترسونی. همچنان سر لباس پوشیدن مشکل داری و ٤٥ دقیقه وقت میذاریم تا شما پسر گلم لباس بپوشی لباساتو از من میگیری به بابا میدی تا اون میخواد بپوشونه میگیری میدی من بپوشونموکلی علافی.