17 ماهگیه شاهزاده مبارک

سلام پسرم ،پسرم ١٧ ماهگیت پیشاپیش مبارک دو سه روز دیگه ١٧ اه از عمر گرانقدرت میگذره و ١٧ ماهه که به زندگی ما گرما بخشیدی گاها خندوندی ما رو گاها خدا ررو شکر کردیم به خاطر نعمتی مثل تو،گاه حرصمو باشیطنات در آوردی اما در عجبم کی بزرگ شدی.گاها کارایی انجام میدی که حس میکنم زود بزرگ شدی و اصلا نمیخوام بزرگ شی و بعضی چیزارو بفهمی حتی حاضر نیستم کوچکترین غصه ای تو دلت باشه. ول کن چی دارم مینویسم. بذار از شیطنتای این ماهت بنویسم اولا که پات کاملا خوب شده اصلا ردی از سوختگی ام نمونده. و اما بقیه ماجرا...

هفتمین دندونت این ماه در اومد و یه هفته ای هس بی حال و جیغ جیغو شدینمیدونم مژدگونیه هشتمین دندونته یا چی که تو پستهای بعد خبرشو میدم.

با لباس پوشیدن همچنان مخالفی و گاها که عجله داریم واقعا حرص منو بابا رو در میاری اما اونموقع هایی که عجله نداریم کلی برات وقت میذاریم.

وقتی میپرسیم چشمت کو نشون میدی همچنین گوشتو ،دماغتو،موهاتو و دندوناتو. عاشق این نشون دادناتم.

همچنان یخچال اسباب بازیته و گاها ساعتا بازش میذاری و بازی میکنی

از کمک کدنات بگم که برام از جون و دل دستمال میکشی و گرد گیری میکنی،ظرف میشوری،هر چی بگم میری میاری ود قبال اینا باید دست بزنمو تشویقت کنم.

صبحها و بعد از ظهرا که بیدار میشی و من هنوز خوابم دستاتو میکنی تو چشم تا بیدار شم و اینقدر شیطنت نیکنی تا بیدارم کنی

هر روز یه سر باید بری بیرون و گرنه بهونه میگیری دیگه تو ماشینم نه میخوابی نه شیر میخوری همه چیو با دقت نگاه میکنی

عاشقه پارک و تاب بازی هستی و وقتی میریم باگریه بر میگردی