پسرم...

پسرم!!

مامانت برای تو حرفایی داره. حرفایی که به درد روزای عاشقیت میخوره.

زن ها موجودات عجیبی هستند پسرم.. موجوداتی که میتونی با محبت آرومشون کنی و با بی توجهیت از پا درشون بیاری.. باید برای اینجور وقتها آماده باشی..باید بلد باشی.. باید یاد بگیری که نازشو بکشی..

عزیزم.. پسر مغرور و دوست داشتنی من!!

ناز کشیدن شاید کار مسخره ای باشه اما باید یاد بگیری. زن ها به شدت و به طرز عجیبی محتاج لحظه هایی هستن که نازشون خریدار داره.. میدونی این ویزگی یک زنه. گاهی غصه ها مجبورش میکنن به گریه. خیلی پاپیچ دلیل گریش نشو...

همیشه نیازی نیست دنبال دلیل و چراش باشی تا بخوای راه حلشو بهش نشون بدی.. گاهی باید بشنویش. بزاری توی بغلت گریه کنه و بعد فقط دستشو بگیری و ببریش بیرون پیاده روی و بهش بگی چقدر دوسش داری و براش ارزش قائلی...ازش تعریف کنی و باهاش حرف بزنی...

یاد بگیر با مردونگیت غصه هاشو آب کن نه اینکه با غصه آبش کنی....

اگه هم پای فاصله درمیونه کافیه نازش کنی.. بهش زنگ بزنی و باهاش حرف بزنی... اگه باز هم گریه کرد و آروم نشد دلسرد نشو باز هم صداش کن.. عاشقانه صداش کن حتی اگه واقعا خسته ای.. بهت قول میدم درست اون لحظه ای که فکر میکنی که این صدا کردنا فایده ای نداره و نمیخواد حرف بزنه و میخواد تنها باشه بر میگرده تو آغوشت و خودشو رها میکنه... 

زن ها هیچوقت  این لحظه که پاش وایستادی رو فراموش نمیکنن و همه انرزی که براش گذاشتی رو بهت برمیگردونن...